ที่ว่างเหนือรางรถไฟฟ้า

956ckji5689d86e58i9gb

ชานชาลา ท่วมท้น คนพลุกพล่าน
บ้างงุ่นง่าน รอท่า รถมาถึง
บ้างคุยสาย ธุรกิจ คิดคำนึง
บ้างหน้าบึ้ง หงุดหงิด แฟนผิดนัด

บ้างไอพ็อด เสียบสาย สไตล์เกาหลี
บ้างรัวนิ้ว บีบี ที่ถนัด
บ้างยืนจิ้ม แท็บเล็ต เด็ดชะมัด
บ้างเหม่อมอง โทรทัศน์ ซึ่งจัดไว้

ต่างหนทาง ต่างที่มา ต่างหน้าที่
ต่างมาอยู่ ตรงนี้ สู่ที่ใหม่
ต่างความคิด ความฝัน ต่างกันไป
ต่างร่วมทาง รางรถไฟ ไปด้วยกัน

เป็นเพื่อนที่ ไม่รู้ใจ ไม่รู้จัก
ไม่เคยรัก ไม่คิดใกล้ ไม่ได้ฝัน
ไม่เคยจำ แต่คงเจอ อยู่ทุกวัน
เพราะผูกพัน พิสมัย รถไฟฟ้า

เสียงล้อรถ บดราง ย่างมาใกล้
เสี้ยวอึดใจ ขบวนรถ จรดเทียบท่า
เปิดประตู สู่ลาน ชานชาลา
คนไปมา มากมาย เปลี่ยนถ่ายกัน

จนรถไฟ ขบวนเดิม เริ่มแออัด
คนขนัด เต็มประตู อยู่แล้วนั่น
เหมือนรถไฟ แคบลงมา กว่าทุกวัน
หรือคนนั้น มากเกินไป ในวันนี้

เธอ-ข้างนอก หน้าเศร้า เข้าไม่ได้
เขา-ข้างใน กระเถิบต่อ ก็เต็มที่
เธอรับสาย บอกจะไป ในทันที
แต่ไม่มี ที่ว่าง กว้างกว่านั้น

รถไฟฟ้า ทะยานรี่ สู่ที่หมาย
พาผู้คน มากมาย ท้าทายฝัน
เธอคงถึง ปลายทาง อย่างท่วงทัน
เขายิ้มพลัน พลางรอ เที่ยวต่อไป

About these ads
  1. ใส่ความเห็น

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: